Hoofdstuk 26

 

 

HIP FRACTURES AND DISLOCATIONS

 

 

Traumatische heupluxaties

 

Etiologie:

Hoog energetisch trauma

Cave ernstige geassocieerde letsels

 

Diagnose:

X - bekken en gehele femur

 

Behandeling:

Snelle reductie open of gesloten en zorgvuldige X-controleonderzoek

Stabiel zonder fractuur: 4 tot 6 weken partieel belast

Instabiel met fractuur: 4 tot 6 weken tractie

 

Complicaties:

Vaatletselvoorval bij anteriorluxaties

Osteonecrose gevaar tot 5 jaar na trauma, meer kans op uitgestelde reductie.

 

Anteriorluxatie: 10 - 18% van alle luxaties

 

Superior luxatie: extensie + abductie + exorotatie

Inferior luxatie: flexie + abductie + exorotatie

 

Repositie door tractie + extensie + endorotatie

 

Caput femorisfractuur: in 22-77%

Transchondrale voor operatie en indentatie fractuur conservatief

10% kopnecrose en hoger bij uitgestelde reductie of herhaalde pogingen.

Posttraumatische arthrose bij step > 4 mm

 

Posterior luxatie: 90% alle luxaties en 10% geassocieerd met fractuur

 

Oorzaak is axiale kracht op geflecteerde knie, groter trauma bij abductie.

Reponeren in flexie en adductie en tractie

 

Geassocieerde fractuur acetabulum of femurkop.

Stabiliteit is afhankelijk van grootte fragment.

Bij twijfel fractuur CT (ontdekt 23% post mediale impressiefractuur)

10-50% kopnecrose bij postoperatieve luxatiefracturen.

 

Pipkin classificatie: caputfractuur ten opzichte van fovea in combinatie met collumfractuur of acetabulumfractuur.

Epsteinclassificatie: acetabulum- of caputfractuur

Brumbeck classificatie superior aan Pipkin.

 

Pipkin:

I:     candel fovea

II:     craniaal fovea

III:    I-II en femoraal

IV:   I-II-III en acetabulum

 

 

Heupfracturen algemeen

 

Doel is pretrauma mobiliteit middels operatie en snelle mobilisatie.

Indicatie conservatief bij oude rolstoelgebruikers, patiënten met weinig pijn.

Complicaties bedrust decubitus, urineweginfectie, pulmonaal.

 

Radiologie:

AP, lateraal, interne rotatie, eventueel botscan of MRI

 

Timing operatie:

Zo snel mogelijk na consulten. Maximaal 1 week uitstel.

Cave cardiopulmonale status en electorlyten.

 

Bij 2 co-morbiditeiten < 24 uur en bij gezonden en bij 3 co-morbiditeiten > 24 uur

Langer dan 48 uur wachten verdubbeld het sterfterisico binnen een jaar.

 

Anaesthesie:

Spinaal geeft minder DVT en  PE. In survival geen verschil.

 

Nabehandeling:

Geen wetenschappelijke onderbouwing voor partieel belasten.

Lijkt soms nuttig bij jonge patiënten. Zeker niet bij oude patiënten.

 

Collumfracturen:

Anterieur volledig in het kapsel, posterieur half.

Bloedvoorziening van belang:  A. prof. femoris

                                                  Mediale en laterale circumflexa

Extracapsulaire ring en intracapsulaire ring anastomose met nutricia femoris en a. ligamentum teres.

 

Traumamechanisme:

Hoge compressie en distractie krachten.

Slechter spierdynamiek bij ouderen.

Directe val op trochanter.

Exorotatie impingement.

 

Classificatie:

Verplaatst of niet verplaatst (Garden I en II versus III en IV)

Biologische leeftijd.

Co-morbiditeit.

 

Repositie bij osteosynthese zeer belangrijk: accepteer maximaal 15° valgus en maximaal 10° posterieure/anterieure angulatie.

 

Niet verplaatst en jong: 3-4 holle schroeven (non-union 5% en kopnecrose 8%)

Verplaatst en jong: osteosynthese (non-union 10-30% en kopnecrose 15-30%)

Verplaatst en oud: prothese.

 

Indicatie voor totale heupprothese bij reumatoïde arthritis, arthrose en pagetheupen.

Cave  collumfractuur bij jonge mensen: alleen HET is adequaat trauma, dus uitsluiten alcohol of medicatie.

Fixatieverlies na osteosynthese 12-24% en afhankelijk reductie, comminutie, leeftijd en oorspronkelijke verplaatsing.

Non-union - non-displaced (0-5%) displaced (9-35%).

Bij prothesen geeft posterolaterale benadering meer infecten. Dislocatie 1-10% pijn en loslating.

 

Intertrochantaire fracturen:

 

Anatomie:

Trochanter major en minor

Collum en Calcar

 

Epidemiologie:

Slechtere groep dan vrouwen met collumfractuur.

 

Classificatie:

Evans 1949 2-part tot 4-part met/zonder comminutie post en verplaatst/niet verplaatst.

Stabiliteit hangt af van postmediale comminutie (calcar)

Intertrochantaire fractuur met subtrochantair verloop en reversed oblique fractuur.

 

Treatment:

DHS 125-135-150 schroef centraal in de kop en < 1 cm van de cortex

Post-med fragment trekschroef of cerclage.

Reversed oblique met intramedullaire pen of hoekplaat (geen DHS)

Y-nail vs DHS: Y meer fracturen rond de tip. Verder geen verschil.

 

Complicaties:

Varusverplaatsing van het proximale fragment.

Malrotatie en non-union = 2%.

 

Subtrochantaire fractuur:

15% van alle femurfracturen,

 

Definitie onder de trochanter minor verlopend.

 

Epidemiologie:

Jonge patiënten na HET

Oude patiënten met ernstige osteoporose en klein trauma.

Metastase.

 

Stabiliteit afhankelijk van de posteromediale afsteun.

 

Classificatie:

Russel-Taylor; welke osteosynthese biedt de beste biomechanische constructie bij de minste schade aan de bloedvoorziening op de fractuurplaats.

 

Behandeling:

Interlocking nail of DCS.