Zodra een fractuur optreedt, gaat het lichaam de gewonde plek verdedigen en treedt een ontsteking- en genezingsproces op. Er treedt een bloeding op welke een stolsel vormt. In dit stolsel gaan nu vanuit de bloedvaten en omgeving bindweefselcellen ingroeien. Deze maken stevige draden waarin weer kalk wordt afgezet door nieuwe botcellen.

Zo zal de breuk die aanvankelijk helemaal loszat, geleidelijk flexibel vast gaan zitten en daarna weer hard worden. Bij een oppervlakkig onder de huid liggend bot zien we dan ook een bult van nieuw gevormd botweefsel.

Behandeling van fracturen

Behandeling in de botgenezing is dat u zelf het bot moet genezen. Uw dokter kan alleen helpen om de botten in de juiste richting aan elkaar te laten groeien, echter genezen moet uw lichaam zelf doen!

Veel zaken vertragen een goede botgenezing zoals roken en een overmatig alcoholgebruik.

Artsen gebruiken gips, spalken, pinnen of andere hulpmiddelen om een fractuur in de juiste positie te houden tijdens het genezingsproces.

De behandeling van fracturen kan:

Conservatief met gips, spalk, brace of soms een gewoon verband;

Operatief met platen, schroeven, pennen of draden.

Nadeel van gipsbehandeling is dat de aan de breuk grenzende gewrichten ook mee in het gips moeten, hetgeen stijfheid kan veroorzaken. Verder zien we ook vaak een forse vermindering van de spiermassa. Ook mag men vaak niet direct belasten.

Bij operatieve behandeling is een van de grootste nadelen de kans op een botinfectie. Voordelen zijn dat vaak geen of slechts kortdurend gips nodig is, de breuk meestal naadloos op elkaar kan owrden gezet en er al vaak sneller belast mag worden. Soms moeten de gebruikte platen en pennen nog met een tweede operatie worden verwijderd.